วันอาทิตย์ที่ 17 กุมภาพันธ์ 2556

เทศนาเรื่อง “ผูกพันอุทิศตัว” พระธรรม มัทธิว 16:21-28

           หลังจากเปโตรสารภาพความเชื่อว่าพระเยซู คือ พระคริสต์พระบุตรพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ พระเยซูก็เปิดเผยแผนการเกี่ยวกับการตั้งคริสตจักร และมอบกุญแจแผ่นดินสวรรค์และปลดปล่อยคนจากบาปเข้าสู่ชีวิตใหม่ให้กับเรา ไม่เพียงเท่านั้น พระเยซูยังได้เปิดเผยว่าพระองค์จะต้องเสด็จไปยังเยรูซาเล็ม ทนทุกข์ทรมานจนสิ้นพระชนม์  แต่หลังจากนั้น 3 วันพระองค์จะฟื้นขึ้นจากความตาย แม้ว่าพระเยซูจะรู้ว่าพระองค์จะต้องไปเผชิญกับสิ่งใด พระองค์ก็ยังดำเนินต่อไป เพราะว่าพระเยซูผูกพันตัวต่อแผนการของพระบิดา ยิ่งกว่านั้น พระเยซูยังเรียกสาวกด้วยว่า ถ้าอยากจะติดตามพระองค์ไป เขาจำเป็นต้องเอาชนะตนเอง รับกางเขนของตนแบก และตามพระองค์ไป ใครที่ผูกพันตัวกับพระเยซูก็จะต้องผูกพันกับแผนการของพระเจ้าด้วย เราได้เห็นตัวอย่างพระเยซูที่ผูกพันอุทิศตัว เราได้เห็นสิ่งที่พระองค์คาดหวังจากเราในฐานะผู้เชื่อหรือสาวกของพระองค์ และเราได้เห็นพระพรที่ได้จากการผูกพันอุทิศตัวของเรา ดังนี้

1. พระเยซูผูกพันอุทิศตัว (21-23) 

พระเยซูเป็นตัวอย่างของการผูกพันตัว พระองค์รู้ว่าจะต้องไปเจอกับอะไรบ้างที่เยรูซาเล็ม แต่พระองค์ก็เสด็จไปที่นั่น เพราะพระองค์รู้ว่าแผนการของพระบิดานั้นคืออะไร พระเยซูรู้ล่วงหน้าว่ากางเขนจะเป็นความยากลำบากอย่างสาหัส รู้ว่าจะต้องทนทุกข์  แต่พระเยซูก็ยังไปที่กางเขน ถ้าเรารู้ว่าจะต้องเผชิญสถานการณ์ที่เลวร้ายแสนสาหัส เราจะยังเดินต่อไปหรือไม่ ? พระเยซูยอมไปกางเขน แม้เป็นที่ที่โดยความเป็นมนุษย์แล้วพระองค์ไม่อยากจะไป (มธ.26:39) แต่พระเยซูก็ให้เป็นไปตามพระบิดา ถ้าพระเจ้าเรียกให้เราทำในสิ่งที่เราไม่อยากทำ เราจะยังตัดสินใจทำหรือไม่ แม้เปโตรจะขอร้อง แต่พระเยซูก็ไม่ละความตั้งใจที่แน่วแน่นี้ (มธ.16:22) ซึ่งเป็นข้อพิสูจน์ที่หนักแน่นมากถึง ความผูกพันอุทิศตัวอย่างสมบูรณ์ของพระเยซู ยินดียากลำบาก ยินดีไปกางเขน แม้โดยความเป็นมนุษย์แล้วจะไม่อยากไปเลย เราไม่สามารถบอกว่า “เรารักพระเจ้า” แต่ปราศจากการ “การผูกพันตัว” กับคริสตจักร สำหรับคริสเตียนแล้ว หากไม่ผูกพันตัวกับพระเจ้า ต่องานรับใช้ และต่อคริสตจักรอย่างจริงจัง เราจะนำการเปลี่ยนแปลงที่ดีมาสู่สังคมไม่ได้ 

2. พระเยซูคาดหวังให้เราผูกพันอุทิศตัว (24)

       พระองค์คาดหวังให้เราเลียนแบบพระองค์ด้วยการผูกพันอุทิศตัวอย่างสมบูรณ์ด้วย พระเยซูตรัสกับสาวกว่า "ถ้าผู้ใดใคร่ตามเรามา” เป็นการเรียกร้องการตัดสินใจด้วยใจสมัคร ไม่มีใครตัดสินใจแทนเราได้ ไม่ต้องฝืนใจทำตาม พระเยซูเรียกร้องให้เราตัดสินใจที่จะผูกพันอุทิศตัวกับพระองค์ 3 สิ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของการผูกพันอุทิศตัว

      2.1เอาชนะตนเอง 

   “เอาชนะตนเอง” หรือ “ปฏิเสธตนเอง” หมายถึง การไม่เป็นเจ้าของตัวเอง การปฏิเสธที่จะให้ความต้องการส่วนตัวมาอยู่เหนือพระประสงค์ของพระเจ้า เป็นการยอมจำนนต่อพระเจ้า โดยน้อมนำความปรารถนา ความตั้งใจ ร่างกาย และจิตวิญญาณไว้ใต้พระเจ้า แม้มีความต้องการ มีแผนงานและความตั้งใจส่วนตัว  แต่ยินดีที่จะเอาทั้งสิ้นนี้ไปอยู่ใต้การจำนนต่อพระเจ้า เหมือนกับพระเยซูที่ไม่ให้ความปรารถนาของตัวเองมานำหน้า การปฏิเสธตนเองนำเราไปสู่การดำเนินชีวิตโดยปราศจากเงื่อนไขกับพระเจ้า (ฟป.3:8) เราต้องเอาชนะใจตัวเองเพราะว่าใจเป็นสิ่งที่ล่อลวงเหนือกว่าสิ่งใดทั้งหมด (ยรม.17:9) การปฏิเสธตนเอง ไม่ใช่การหันไปใช้ชีวิตอย่างสละทุกสิ่ง อยู่อย่างน่าสงสารและยากไร้อย่างนักบวช พระเจ้าไม่ได้สอนว่าคริสเตียนต้องยากจน เพื่อจะเป็นที่พอพระทัยพระเจ้า ตรงกันข้าม พระคัมภีร์กลับมีพระสัญญามากมายเรื่องความมั่งคั่ง คริสเตียนไม่ได้เชื่อว่าทุกความปรารถนาเป็นบาป พระเจ้าไม่ได้ต่อต้านความปรารถนาที่ถูกต้อง แต่พระองค์ไม่ต้องการให้เราให้สิ่งเหล่านี้มาเป็นใหญ่กว่าพระองค์ 

      2.2รับกางเขนของตนแบก

   กางเขน เป็นตัวแทนของน้ำพระทัยพระเจ้าสำหรับชีวิตเรา พระเยซูยินดีรับกางเขน แม้จะนำมาซึ่งความยากลำบาก อับอาย และเจ็บปวดในชั่วขณะ การรับกางเขน หมายถึง การรับเอาน้ำพระทัยพระเจ้าเข้ามาเป็นใหญ่ในชีวิต บางครั้งน้ำพระทัยพระเจ้าอาจไม่ได้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่สะดวกสบายเราอาจต้องสละ ทรัพย์สินเงินทอง เพื่อนฝูง คนที่เรารัก เกียรติยศชื่อเสียง ศักดิ์ศรี สิ่งต่างๆ ที่ทำให้เราไม่สามารถติดตามพระเจ้าได้อย่างแท้จริง เปาโลยอมสละแม้กระทั่งชีวิตของตนถ้าหากสิ่งนั้นเป็นอุปสรรค (กท.2:20) 

      2.3 ติดตามพระเยซู

    กางเขนไม่ใช่ที่เราจะเดินนำอีกต่อไป  แต่เป็นที่เราจะเดินตาม ไม่ใช่ที่เราจะทำตามใจตัวเองอีกต่อไป แต่เป็นการตามใจพระเจ้า พระเจ้าไปทางไหน เราก็จะตามไปทางนั้น การติดตามพระเจ้า คือการมอบแผนงานทั้งสิ้นไว้ของเราไว้ในพระหัตถ์ของพระเจ้า (สภษ.16:3) แผนงานของเราจะได้รับการดูแลจากพระเจ้า พระเจ้าไม่ได้ต้องการให้เราติดตามพระองค์เฉพาะวันอาทิตย์เท่านั้น แต่ทุกวัน ตลอดเวลา ทุกลมหายใจของเรา “เราเอาชนะปัญหาที่ใหญ่ที่สุดได้ เมื่อเราผูกพันตัวกับพระเจ้าอย่างสมบูรณ์ แต่หากเราไม่ผูกพันตัวอย่างจริงจัง แม้เรื่องเล็กๆ ก็ทำให้เราล้มครืนได้” 

3. พระพรจากการผูกพันอุทิศตัว (25-28)

พระเยซูสัญญาว่าจะมีพระพรสำหรับผู้ผูกพันอุทิศตัวกับพระองค์ อย่างน้อย 2 ประการคือ

     3.1 ได้รับชีวิตนิรันดร์ (25-26)

   โลกนี้เป็นเหมือนเมือง หรือประเทศที่เรามาท่องเที่ยว และเราจะต้องกลับบ้านของเรา คือ สวรรค์ เรามาเที่ยวในโลกนี้ ดังนั้นเราไม่ควรยึดเกาะโลกนี้เอาไว้ เรากำลังรอเวลาที่จะกลับไปบ้านของเรา สวรรค์จึงเป็นเป้าหมายของเรา เพราะที่นั่นจะมีแต่ความสุข ความชื่นชมยินดี ไม่มีเสียงร้องไห้อีกต่อไป พระเจ้าจะประทานชีวิตนิรันดร์ให้กับเรา 

    3.2 ได้รับบำเหน็จรางวัล (27-28)

   ความรอดเป็นโดยพระคุณและความเชื่อ  แต่บำเหน็จเป็นตามการกระทำ ถ้าท่านสะสมความมั่งคั่งบนโลก ก็อย่าลืมสะสมความมั่งคั่งบนแผ่นดินสวรรค์ด้วย เราทำสิ่งที่ดีเราก็ได้รับบำเหน็จของเราในสวรรค์ เราทำการดีใดๆ ในโลกนี้สิ่งนั้นก็จะสะสมไว้ให้กับเราในสวรรค์ด้วย ดังนั้นคริสเตียนจึงยินดีทำการดีต่างๆ ไม่ใช่เป็นการสะสมบุญบารมี แต่เป็นการสะสมบำเหน็จรางวัลไว้ในสวรรค์

ของพระเจ้าอวยพรครับ